Bedrijfsnieuws

De hardheid en alkaliteit van water, ogenschijnlijk verschillende indicatoren, worden beide doorgaans uitgedrukt in equivalente hoeveelheden calciumcarbonaat (CaCO₃).

1. Wat zijn hardheid en alkaliteit?

Hardheid: Verwijst voornamelijk naar de concentratie van calciumionen (Ca₃⁺) en magnesiumionen (Mg₃⁺) in water. Deze ionen zijn voornamelijk afkomstig van de oplossing van mineralen zoals kalksteen (voornamelijk bestaande uit CaCO₃) en gips in gesteentelagen. Een hoge hardheid kan leiden tot kalkaanslag (wateraanslag) en een verminderde werking van zeep.

Polyaluminiumchloride heeft een breed scala aan toepassingen en is compatibel met een breed scala aan watereigenschappen. Het vormt snel grote vlokken en heeft uitstekende bezinkingseigenschappen. Polyacrylamidemoleculen kunnen bruggen vormen en adsorberen aan zwevende deeltjes in de oplossing, wat resulteert in een sterk flocculatie-effect. Door beide te combineren, kan met de helft van de inspanning een dubbel zo goed resultaat worden bereikt. De juiste combinatie van polyaluminiumchloride en polyacrylamide is als volgt:

Voordat ionenwisselingsharsen worden gebruikt (voor waterontharding, ontzilting of andere zuiveringsprocessen), moet restchloor grondig uit het water worden verwijderd. Dit is niet zomaar een standaardprocedure; het is cruciaal voor het behoud van de prestaties van de hars, het garanderen van een stabiele werking op lange termijn en het waarborgen van economische efficiëntie.

Dit is een lijst met essentiële instrumenten voor de werking van een omgekeerde osmose-installatie. Deze instrumenten fungeren als de "ogen" en "oren" om een ​​veilige, stabiele en efficiënte werking van het systeem te garanderen en te voldoen aan de waterkwaliteitsnormen:

In tegenstelling tot traditionele ionenuitwisseling of omgekeerde osmose, is EDI een elektrochemisch aangedreven continu deionisatieproces. De kern ervan is het handhaven van een dynamisch evenwicht van de hydraulische omstandigheden in de verdunde, geconcentreerde en kathodekamers. De stroomsnelheid is een van de belangrijkste variabelen in dit evenwicht.

I. Oorzaken van hevelwerking

Het hevelwerkingseffect in membraansystemen wordt doorgaans veroorzaakt door systeemuitval of drukverschillen. Specifieke oorzaken zijn als volgt:

1. Aangedreven door vloeistofniveauverschil tijdens stilstand

Wanneer het systeem uitvalt, stopt de inlaatpomp met werken, waardoor de druk aan de inlaatzijde plotseling daalt. Als er een hoog reservoir in de productwaterleiding zit of als de uitlaat lager ligt dan de membraaneenheid (bijvoorbeeld als de productwatertank hoger is dan het membraan), zal het vloeistofniveauverschil een hevelwerking creëren (ΔP = ρgh, waarbij ρ de vloeistofdichtheid is, g de zwaartekrachtversnelling en h het vloeistofniveauverschil).

Als je niet in de branche werkt, weten veel mensen misschien niet dat apparatuur voor zuiver water ook nodig is in de productie van elektrische voertuigen. Hoe komt dat? We weten wel dat chips essentiële componenten zijn van communicatie-elektronica, maar we weten niet dat ze ook een onmisbaar onderdeel vormen van de automobielproductie in de dynamische elektrische auto-industrie.