Toepassing van ultrafiltratiemembraantechnologie in waterzuivering voor milieubeschermingsprojecten
Stedelijk alcoholgebruik Waterzuivering:
Met de ontwikkeling van de maatschappij stellen mensen steeds hogere eisen aan de veiligheid van drinkwater, maar tegelijkertijd wordt de vervuiling van stedelijke waterbronnen in mijn land steeds ernstiger. De waterkwaliteit van leidingwater voldoet steeds minder aan de drinkwaternormen, waardoor het noodzakelijk is om stedelijk drinkwater te zuiveren.
Stedelijk drinkwater is voornamelijk afkomstig uit grondwater en oppervlaktewater. De vervuilingsmechanismen van de twee waterbronnen verschillen, maar de verontreinigende stoffen bestaan hoofdzakelijk uit aseksuele organismen, bacteriën, schimmels, virussen, zwevende deeltjes, enzovoort.
Traditionele methoden voor de zuivering van drinkwater kunnen micro-organismen en schimmels inactiveren en zuiveren, evenals zwevende deeltjes op micronniveau. Op basis hiervan kan ultrafiltratiemembraantechnologie ook deeltjes op nanoniveau effectief verwijderen, waardoor de kwaliteit van het gezuiverde water verbetert. Dit is van groot belang voor de drinkwatergezondheid van stadsbewoners.
ZeeWaterontzilting:
De zoetwatervoorraden op aarde, die niet-hernieuwbaar zijn, raken steeds meer uitgeput en watertekort is een van de meest urgente problemen waarmee de moderne mens wordt geconfronteerd. Ontzilting van zeewater wordt beschouwd als een effectieve manier om de drinkwatercrisis op te lossen. Momenteel wordt wereldwijd veel onderzoek gedaan naar elektrodialyse. Hoewel elektrodialyse als een effectieve methode voor het ontzilten van zeewater wordt beschouwd, zijn de operationele kosten hoog en het rendement laag. Met de ontwikkeling van de technologie is ultrafiltratiemembraantechnologie steeds vaker toegepast bij omgekeerde osmose-ontzilting van zeewater. De uitstekende scheidingsprestaties en fysische en chemische eigenschappen hebben de efficiëntie van zeewaterontzilting verder verbeterd en het energieverbruik aanzienlijk verlaagd.
Behandeling van afvalwater uit de galvaniseerindustrie:
De hoeveelheid afvalwater die door de elektriciteitsindustrie wordt gegenereerd is enorm en bevat grote hoeveelheden zeswaardig chroom, koper, nikkel en andere zware metalen. Dit afvalwater is extreem schadelijk en heeft een zeer lage biologische afbreekbaarheid. In de praktijk worden vaak ijzeroxidatie en elektrolyse toegepast, maar ijzeroxidatie produceert veel slib dat verder behandeld moet worden. Hoewel elektrolyse het afvalwater van de elektriciteitsindustrie goed kan zuiveren, zijn de operationele kosten hoog en is het niet geschikt voor grootschalige toepassing. De gecombineerde toepassing van ultrafiltratietechnologie en omgekeerde osmosetechnologie wordt beschouwd als een effectieve methode voor de behandeling van afvalwater uit de galvaniseerindustrie. Het gebruik van twee membraantechnologieën kan het grootste deel van de zware metalen, organische koolstof en nitraten in het afvalwater verwijderen, terwijl het gebruik van ultrafiltratiemembranen ook de vervuiling van osmotische membranen vermindert en de levensduur ervan verlengt.
Behandeling van oliehoudend afvalwater:
De belangrijkste bronnen van oliehoudend afvalwater zijn onder andere olielekkages, afvalwater van slachthuizen en huishoudelijk afvalwater. De belangrijkste componenten zijn drijvende olie, verspreide olie, geëmulgeerde olie en zware olie. De meest gebruikte installatie voor de behandeling van oliehoudend afvalwater is een vetafscheider, maar deze kan geëmulgeerde olie niet verwijderen. Daarom wordt flotatie vaak als aanvullende behandeling ingezet. Omdat de moleculen van geëmulgeerde olie over het algemeen groot zijn, kan ultrafiltratie met membraantechnologie worden gebruikt om oliehoudend afvalwater onder druk door een ultrafiltratiemembraan te leiden. Hierdoor worden geëmulgeerde olie en andere macromoleculaire verontreinigingen afgevangen, wat een hoge verwijderingsefficiëntie oplevert.
Hergebruik van stedelijk rioolwater:
Het hergebruik van stedelijk afvalwater is een belangrijke maatregel om de waterdruk in steden te verlichten. Nadat stedelijk afvalwater is gezuiverd om aan de hergebruiksnormen te voldoen, wordt het gebruikt voor groenvoorziening en hergebruik van water. Door gebruik te maken van ultrafiltratiemembraantechnologie kan stedelijk afvalwater snel aan de normen voldoen. Omdat stedelijk afvalwater goed biologisch afbreekbaar is, worden in de praktijk vaak het circulair actiefslibproces (CASS) en ultrafiltratiemembraantechnologie gelijktijdig toegepast om de effluentkwaliteit te verbeteren. Bij een hydraulische werkingsduur van 12 uur bereikt deze methode een COD-verwijderingspercentage van meer dan 86%. Het verwijderingspercentage van ammoniakstikstof bedraagt meer dan 90% en de pH-waarde van het effluent ligt tussen 7,25 en 7,89, wat voldoet aan de normen voor stedelijk waterhergebruik.
Terugwinning van afvalwater uit de voedingsmiddelenindustrie:
Naast het verbeteren van de afvalwaterkwaliteit kan ultrafiltratiemembraantechnologie ook een grote hoeveelheid nuttige vaste stoffen concentreren en recyclen. De meest typische toepassing is in de voedingsmiddelenindustrie. Het afvalwater dat door de voedingsmiddelenindustrie wordt gegenereerd, bevat grote hoeveelheden vet, eiwitten, zetmeel, gist, enzovoort. Als deze stoffen in het milieu worden geloosd, veroorzaken ze niet alleen milieuvervuiling, maar ook veel afval. Daarom wordt ultrafiltratietechnologie gebruikt om de nuttige componenten in het afvalwater te isoleren en tegelijkertijd de BOD en COD in het water te scheiden. De gescheiden stoffen worden teruggewonnen en gerecycled, wat de onderneming aanzienlijke economische voordelen oplevert.
Samenvattend is ultrafiltratiemembraantechnologie een belangrijke technologie voor waterzuivering in milieubeschermingsprojecten. Het heeft een zeer breed toepassingsgebied in de behandeling van stedelijk afvalwater, de zuivering van diverse industriële afvalstoffen en de terugwinning van nuttige materialen. Momenteel richt het onderzoek naar ultrafiltratiemembraantechnologie zich op het ontwikkelen van efficiëntere ultrafiltratieapparaten en het verbeteren van de effluentkwaliteit door deze te combineren met andere waterzuiveringstechnologieën, afhankelijk van de kenmerken van de influentwaterkwaliteit.